متولد شدم

پاک پاک

جشن می گیرم

سالروز روزی را که

" پاک" بودم

حالا این "من " هستم

که نباید باشم ...

تا اطلاع ثانوی

تعطیل است ...

دنیا برایم تنگ شد

وقتی

نتوانستم

وغریبه دیدم تو را ...

نوازشم می کنی؟

هر چند نتوانستم

بخواه

همین کافی است

تند تند

خیلی تند

می گذره ...

خبری نیست

درجا میزنم هنوز

در جایی که جایم نیست

در جایی که نمی خواهمش

در جایی که سال هاست جا مانده ام

...

در لابه لای روزهای روزگار ٬

خم کوچه ی زندگی

در هجوم گردبادی از منیت ها

و غفلت ها

گم شدم ... در دنیا

مثل بچه ی گمشده ای

بهت زده و غمگین

انتظار دیدار آشنایی

در وجودم زبانه می کشد

و هنوز

در اضطراب می یابم

تنها و گمشده

خود را

باید

در جستجوی چیز دیگری بود

...

اینکه در سینه ات می تپد تا ابد خواهد تپید؟

منگی و نمی داانی نمی خواهی بدانی

ماندن تو تپدینت برای پاس کردن واحدهای درسی نیست

برای چشیدن و نوشیدن نیست

ماندنت برای ماندن نیست برای ماندگاریست

نمی فهمی انگار

عکس خاک و خاکریز و چهره ی خاکی را نمی فهمی

در چهره ی آنان که فهمیدند خیره شو

خیره شو شاید نگاهی به تو کردند

شاید تو هم فهمیدی ...

اِلهی فَلَکَ اَسئَلُ اَن تَجعَلنی مِمّن یُدیمُ ذِکرَک ...

معبودا ٬ از تو خواهم که بگردانی مرا از آنان که همیشه در ذکر تواند ...

مهربان کارگردانی کرد

نیمه ی گمشده ی الهی ٬مرا یافت

دستم را گرفت

و به خدا نشانم داد

این تاثیر گذارترین سکانس زندگی من است

عاشقانه می پرستمت محکم ترین تکیه گاه

و تو عاشقانه تر می نوازییم

تب می کنم

می سوزم از محبتت

قدری یقین به ایمان مه آلودم ببخش

در انتظار سحر می مانم ...